ဦးဇခုန္တိန္းယိ္န္း အမွန္မသိတာလား? မေျပာျပၾကဘူးလား? မသိေယာင္ေဆာင္တာလား?

ဦးဇခုန္တိန္းယိ္န္း အမွန္မသိတာလား? မေျပာျပၾကဘူးလား? မသိေယာင္ေဆာင္တာလား?

by myitkyina.blog.com on June 14, 2012
၁၄.၆.၂၀၁၂

သို႔

ဦးဇခုန္တိန္းယိ္န္း
အထူးေဒသ (၁) ဥကၠဌ ေဟာင္း
အမ်ိဳးသားလြတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္

KIA နယ္ျခားေစာင့္လွဳပ္ရွားေနရာကို ၀င္ေရာက္ရန္ ေကာလဟာလသတင္းမ်ား ထြက္ေနတာၾကာ ခဲ့ဲၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ ၂၀၁၁ ခုႏွစ္ ၁၀ လပိုင္း ၄ လပတ္စည္းေ၀း အျပန္မွာ ေဒတန္ေခါင္လြမ္း၊ ေဆာ္တိန္႔တို႔ကို ျမစ္ႀကီးနားက ကြ်န္ေတာ့္အိမ္မွာေခၚယူၿပီး ကိုယ့္လူမ်ိဳးအခ်င္းခ်င္းၾကား ေသြးထြက္သံယိုမႈမျဖစ္ေအာင္ နည္းနာမ်ားရွာဖို႔ လိုအပ္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သမို္င္းမလွေအာင္မျဖစ္ဖို႔ သတိေပးခဲ့ပါသည္။

၆.၁၂.၂၀၁၁ ရက္ေန႔ည ပန္၀ါေဆာင္တိန္႔အိမ္သြားၿပီးလည္း ကိုယ့္လူမ်ိဳးၾကား ေသြးထြက္သံ ယိုမႈ မျဖစ္ဖို႔ ထပ္သတိေပးခဲ့ပါေသးသည္။ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေကာလာဟာလသတင္းဘဲျဖစ္သည္၊ အသိအက် ဘယ္သူမွမေျပာျပၾကဘူး။

ေနာက္ ေခါင္လြမ္း၊ေဆာ္တိန္႔၊ ဒို္င္ေခါင္ တို႔တိုင္ပင္ၿပီး KIA အရာရွိ တစ္ဦးထံလူလြတ္ေတြ႔ခဲ့ ေၾကာင္းသိရ၊ ၄င္း KIA အရာရွိက ခင္ဗ်ားတို႔ျဖစ္ခ်င္သည့္ သေဘာထားမ်ားကို စာေရးဖို႔ ေျပာလိုက္ ေၾကာင္းသိရ၊ ေရး မေရးေတာ့ မသိရေတာ့ပါ။

၂၀၀၃ တပ္မႈး ဒိုင္ေခါင္ကို KIA တို႔ဆက္သြယ္ေမးၾကည့္ရာ ကြ်န္ေတာ္လည္း ၀မ္ထယ္ဒိုင္ေခါင္ ဘဲလို႔ေျပာ လာသျဖင့္ ၄င္းKIA အရာရွိေတာင္ရွက္မိသည္လို႔ဆို၏ (ကြ်န္ေတာ္ကခ်င္မ်ိဳးျဖစ္သည္၊ ကခ်င္လူမ်ိဳး ခ်စ္စိတ္ဓာတ္ရွိသည္ ဆိုသည့္အဓိပၸါယ္ျဖစ္သည္။)

ေနာက္ပိုင္း နယ္ျခားေစာင့္တပ္ မ်ားလည္းသြားလာမႈ အဆင္ေျပေနတာေတြ႔ရသျဖင့္ ခုလို တိုက္ပြဲ ျဖစ္လာလိမ့္မည္လို႔ မေမွ်ာ္လင့္ခဲ့ပါ။ ဤ အထက္ေဖၚျပ ခ်က္မ်ား ဦးတိန္႔ယိန္း ကို မေျပာျပၾကဘူးလား၊ သို႔မဟုတ္ ဦးတိ္န္႔ယိန္း နယ္ျခားေစာင့္တပ္ႏွင့္ မဆိုင္ေတာ့လို႔လား ေတာ့မသိေတာ့ပါ။

ကြ်န္ေတာ္သည္ တစ္ေလွ်ာက္လံုးအမ်ားက ဇခုန္တိန္႔ယိန္း၏ အရင္းနီးဆံုး ညီအကိုတစ္ဦး အျဖစ္ ယံုၾကည္ခဲ့ၾကသူပါ။ ၂၀၁၀ ေရြးေကာက္ပြဲေနာက္ပိုင္း အဖြဲ႔အစည္း၏ ရန္သူ၊ သမို္င္း၏ရန္သူ၊ ဘ၀၏ ရန္သူ အျဖစ္သတ္မွတ္လာခဲ့သည္။ ထုတ္ပယ္ျခင္း၊ နယ္ႏွင္ဒဏ္ေပးျခင္း ခံခဲ့ရသည့္အတြက္ ဦးတိန္႔ယိ္န္း တစ္ေလွ်ာက္လံုးဆန္႔က်င္ခဲ့သည့္၊ ကိုယ့္လူမ်ိဳး လက္နက္ကိုင္ႏို္င္ငံေရးအဖြဲ႔သို႔ ကူးေျပာင္း ပါ၀င္သြားၿပီ ျဖစ္ပါသည္။ တနည္းအားျဖင့္ေျပာရရင္ မိခင္အဖြဲ႔အစည္းသို႔ျပန္ေရာက္သြားျခင္းလည္း ျဖစ္ပါသည္ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဓါတ္ျဖင့္ ဂုဏ္လည္းယူမိပါသည္။


ဦးမဂ်ီေဇာ္ေတာင္၊

Myitkyina Blog မွကူးယူေဖၚျပပါသည္။

Will the International Donors leave Kachin people of Burma in the dark?

By Zin Linn Jun 14, 2012 11:01PM UTC


Chairman of the Union Peace-making Central Committee, President of Myanmar (Burma) Thein Sein received a delegation from Peace Donor Support Group (PDSG) coordinators Norway, United Nations, Australia, Britain, the World Bank and European Union at Myanmar International Convention Centre in Naypyitaw on 12 June, the state-run New Light of Myanmar Daily said.

According to the newspaper, the President said that his government has been making efforts focusing on peace and stability and economic development. Peace and stability is the first requirement of the country whose democracy is budding with little democratic experience and practice, he said. Accordingly, his government has taken essential measures so that all can participate in political process, Thein Sein told the PDSG delegation.

In his discussion, the President said that since the government has taken the office, it has made contact with those armed group separately and made contacts and built somewhat understanding with 10 out of 11 armed groups. The government also has initiated contacts with the KIA group in Kachin State and it is believed to see the good results sooner, Thein Sein said.

However, last month, one remarkable meeting of the United Nationalities Federal Council (UNFC) was held from May 8 to 9 2012, on the Thai-Burma border. It was attended by the UNFC central executive committee members and top leaders of the member organizations. At this meeting, serious discussion was held on Burma Army’s military offensive against the Kachin Independence Organization (KIO), as the main target. The UNFC issued a statement with an ultimatum to Burma Army to stop military offensives in Kachin State by June 10, 2012 during the meeting.

The statement said, “if the Burma Army (Government armed forces) does not stop its transgression and military offensives in Kachin State by June 10, 2012, UNFC members, who have agreed ceasefire with U Thein Sein government, have decided to review the peace process and future programs, including the preliminary ceasefire agreements reached.”

The members of the UNFC are Kachin Independence Organization (KIO), Karen National Union (KNU), Karenni National Progressive Party ( KNPP), Chin National Front (CNF), New Mon State Party (NMSP), Shan State Progress Party (SSPP), Pa-ao National Liberation Organization (PNLO), Palaung State Liberation Front ( PSLF), Arakan National Council (ANC), Lahu Democratic Union, Wa National Organization (WNO) and Kachin National Organization (KNO).

At the start of this year, most members of UNFC agreed to a ceasefire agreement with the Burmese government. The KNU, which fought against the Burmese government for six decades, also took the ceasefire in January, which publicizes the government’s efforts of peace promise in the country.

There are many different ethnic groups in Burma. The ethic leaders said that it is essential to have ethic unity in order to have development and peace in the country. With the purpose of having this, the government needed to solve the political problems through dialogue and negotiation.

Unfortunately, the UNFC’s deadline to end military offensives in Kachin State has disregarded since riots in Rakhine State arrest public attention. Burma Army’s activities in Kachin State indicate that scenario for an ending to the warfare has died away because more government’s troops has been deployed more and more and fighting has been ongoing almost every day in Kachin and Shan State.

One noteworthy comment in the UNFC’s statement said that the objective of Burma Army’s offensives in Northern Shan State and Kachin State is to protect foreign investments’ mega business projects. The UNFC members oppose brutal military offensives and the killing of fellow citizens, for the benefit of foreign interest. UNFC members also support the Kachin Independence Army (KIA), the Kachin people’s militia and their allied forces resisting transgression of the government’s aggressive forces.

Meanwhile, the state media highlighted that the Australian Ambassador had strongly supported the reform process of Myanmar (Burma). The Australian Foreign Minister had paid a visit to Myanmar and contributed USD 5 Million for health care services. The British ambassador said the British Prime Minister recognized reforms and fully support implementing the process based on partnership. He said Britain would provide US$ 5 million assistance package for currently needed sectors and US$ 300 million for coming three years.

Besides, the EU resident envoy said to assist Euro 150 million for development programmes in 2012-2013 fiscal year. EU planned to provide technical assistances and initial cash aid package of Euro 3-4 million for clearing landmines and would provide sector-wise assistances. The World Bank is in negotiation with Myanmar officials to provide cash and technical assistances in construction of infrastructures and socioeconomic improvement as well as in paying debts. After the debts have been paid off, Myanmar would be able to borrow US$ 300 million yearly.

In contrast, HRW said in its report released on 20 March that the Burmese government has committed serious abuses and blocked humanitarian aid to tens of thousands of displaced civilians since June 2011, in fighting in Burma’s northern Kachin State. Some 75,000 ethnic Kachin displaced persons and refugees are in desperate need of food, medicine, and shelter, HRW said.

The Kachin Independence Organization (KIO) has made constant attempts to talk for a proper peace in Kachin State. However, the Thein Sein government has delayed to talk about political solutions proposed by KIO before a ceasefire.

If Western democracies truly want a satisfactory reform in Burma, they should not neglect the ongoing war in Kachin State which may damage the whole process at any time soon. Even some analysts believe that current Rakhine unrest may not go up into such big volume if the government properly tackles it.

Despite tackling the issue acceptably, government’s media somewhat instigate the racial violence in western Burma. So, some consider the regime’s stance as shifting the people’s awareness from unjust war in Kachin State plus its domestic emergencies. Peace Donor Support Group (PDSG) coordinators should not abandon 75,000 ethnic Kachin displaced persons in the dark.

http://asiancorrespondent.com/84284/will-the-international-donors-leave-kachin-people-of-burma-in-the-dark/

Rakhine Conflict Highlights Law Concerns

Rakhine Conflict Highlights Law Concerns

2012-06-14
RFA

Burmese opposition leader Aung San Suu Kyi speaks of the underlying problems over communal violence in Rakhine.

AFP

Aung San Suu Kyi speaks with Swiss apprentices on the train between Geneva and Bern on her first trip to Europe in nearly quarter of a century.

The sectarian violence in western Burma's Rakhine state underscores the need for the rule of law, clear rules on citizenship, and "responsible" vigilance along the Burma-Bangladesh border, opposition leader Aung San Suu Kyi said Thursday.

She said she was concerned over the violence that has killed nearly 30 people, according to government estimates, since rioting began nearly a week ago between Rohingya Muslims and ethnic Rakhine Buddhists in the state.

The 66-year-old Nobel laureate said "the most important lesson" from the conflict was "the need for rule of law," which she added was also key to resolving the numerous armed ethnic conflicts in the country emerging from decades of harsh military rule.

"We have said again and again, my party, the National League for Democracy, that rule of law is essential if we are to put an end to all conflicts within the country," she told a news conference in Bern, the Swiss capital, after arriving by train from Geneva where she addressed the International Labour Organization (ILO).

"Everybody must have access to the protection of the law and of course they also have a duty to abide by the laws of the land. So, without rule of law, such communal strife will only continue, and the present situation will have to be handled with delicacy and sensitivity and we need the cooperation of all peoples concerned to regain the peace that we want for the country."

Twenty-nine people—16 Muslims and 13 Buddhists—have been killed and scores more wounded and nearly 2,600 homes burned in Rakhine state since Friday, according to Htein Lin, security and border affairs minister for Rakhine.

Some 31,900 people have also been displaced by the fighting and are housed in 37 camps across the state, which has been placed under emergency rule since Sunday, Htein Lin told reporters in the state capital Sittwe.

The death toll does not include 10 Muslims beaten to death while traveling on a bus by a Buddhist mob on June 3 in apparent revenge for the rape and murder of a woman, which sparked the violence. The passengers had no connection to the murdered woman. State media said three Muslims are on trial for the woman's death.

Ethnic tensions are common in Rakhine, which is home to Burma’s largest population of Muslims, including the Rohingya, though they remain a minority in the largely Buddhist region. The United Nations refugee agency estimates that some 800,000 Rohingya live in Rakhine state.

Decades of discrimination have left the Muslim Rohingya stateless and viewed by the United Nations as among the most persecuted minorities on the planet.

Illegal immigrants

The Burmese government regards the Rohingya as illegal immigrants from Bangladesh even though many of them have lived in the country for generations.

When asked whether she accepts Rohingyas as Burmese citizens, Aung San Suu Kyi repeated the need for rule of law in the country as well as clear citizenship regulations and efficient border enforcement policies.

"We need very clear and precise laws with regard to citizenship to begin with. But I would like to mention here a very practical problem that we have to resolve in the Rakhine state. I think one of the greatest problems comes from the fear on both sides of the border—that is to say [between] Bangladesh and Burma—that there will be illegal immigrants crossing all the time and this is due to the porous border.

"I think we need more responsible, incorrupt border vigilance."

Aung San Suu Kyi also touched on the hostilities in Burma's Kachin state, saying a ceasefire to halt ethnic violence there was not enough and underlined the need for a political solution.

"I understand that there are negotiations going on between the government and and the KIO with regard to a ceasefire. I just want to underline the fact that a ceasefire is not enough. In the end, we have to have a political settlement if there is to be a kind of peace that is lasting and meaningful."

The Kachin Independence Organization (KIO) is the Kachin ethnic group’s political wing. Kachin rebels have been fighting government forces since a 17-year peace agreement was shattered in June last year, forcing at least 50,000 people from their homes and thousands more to flee across the border into China.

Earlier, Aung San Suu Kyi, making her first visit to Europe in nearly a quarter of a century, received a standing ovation at the International Labour Organization (ILO), whose director-general Juan Somavia praised her "remarkable courage and determination."

Joint ventures

In her ILO speech, she urged foreign governments not to let their companies form joint ventures with Burma's state-owned oil and gas company until it improved its business practices.

The Myanmar Oil and Gas Enterprise (MOGE), with which all foreign participation in the energy sector takes place through joint venture arrangements, "lacks both transparency and accountability at present," she said.

"The (Burmese) government needs to apply internationally recognized standards such as the IMF code of good practices on fiscal transparency. Other countries could help by not allowing their own companies to partner MOGE unless it was signed up to such codes," she said.

Responsible investment was the key to helping her resource-rich country along the path to democracy after nearly 50 years of military rule, she said.

Aung San Suu Kyi, who is about to turn 67, cut short the press conference and her engagements in the Swiss capital due to exhaustion.

The opposition leader apologized after vomiting during the press conference, saying she was "totally exhausted" from traveling.

"I am not used to the time difference," she said.

Switzerland is the first stop on a 18-day trip that will take her to Norway, Sweden, Britain, France, and Ireland.

Reported by Khim Maung Soe for RFA's Burmese service. Translated by Khin May Zaw. Written in English with additional reporting by Parameswaran Ponnudurai.

သာကီႏွင့္ နာဇီ

Thuriya

Burma in Transition

Burma in Transition

၂၀၀၈ ခုႏွစ္ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒထဲက တပ္မေတာ္

၂၀၀၈ ခုႏွစ္ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒထဲက တပ္မေတာ္

ဦးမ်ဳိး (ဥပေဒ)
ဇြန္ ၁၃၊ ၂၀၁၂

၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံ အေျခခံဥပေဒတြင္လည္းေကာင္း၊ ၁၉၇၄ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းအုပ္ခ်ဳပ္ပုံ အေျခခံ ဥပေဒတြင္လည္းေကာင္း တပ္မ ေတာ္ဟူ၍ အခန္း သီးသန္႔ေဖာ္ျပခဲ့သည္ကို လုံး၀မေတြ႕ရပါ။ ယခု ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒတြင္မူ တပ္မေတာ္အခန္းကို သီးသန္႔ ျပ႒ာန္းထား သည္ သာမက တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ပါ၀င္သည့္ ပုဒ္မေပါင္း အေျမာက္အမ်ားကိုပါ တျခားအခန္း မ်ားတြင္ ျပ႒ာန္း ထား သည္ကုိလည္း ေတြ႕ရွိရပါသည္။ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ဆုိင္ရာ ပုဒ္မမ်ားကို တပ္မေတာ္အခန္း တြင္သာ ျပ႒ာန္းသင့္ပါသည္။ ဥပေဒပါ အႏွစ္သာရမ်ားကို ေရာေထြးယွက္တင္ မျဖစ္ေစရန္ အခန္းခြဲထား ျခင္းမရွိဘဲ အခန္းတုိင္းပါ၀င္ေနမႈမွာ တမိုးလုံးေဖ်ာက္ဆိပ္ဆိုသလိုပင္ စစ္ အာဏာရွင္စနစ္၏ ေဖာ္ျပခ်က္ မ်ားကို ေတြ႕ ျမင္ေနရပါသည္။ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒစာအုပ္မွာ စစ္တပ္လက္စြဲက်မ္းတေစာင္ ပမာ ျဖစ္ေန ပါသည္။ ႏိုင္ငံတကာ ဥပေဒပညာရွင္မ်ားက ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကုိ တခြန္းတည္းေျပာပါသည္ “အမႈိက္ပုံး” တဲ့ခင္ဗ်ာ။ ေကာင္းၾက ေသးရဲ႕လား။ ႏုိင္ငံတႏုိင္ငံ၏ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒကုိ ႐ႈျမင္သုံးသပ္၍ ႏုိင္ငံ့ဂုဏ္သိကၡာကုိ ယုတ္ေလ်ာ့ သြားေစ သည့္ျပ႒ာန္းခ်က္မ်ဳိး ေနာက္ေနာင္မ်ဳိးဆက္မ်ားလက္ထက္တြင္ မေပၚေပါက္ေအာင္ ယခုမ်ဳိးဆက္ တြင္ပင္ ရွင္းထုတ္ပစ္ခဲ့ရန္ လုိအပ္ပါသည္။

ျမန္မာႏုိ္င္ငံ အသြင္ကူးေျပာင္းေရးႏွင့္ ဖြံ႕ၿဖိဳးတုိးတက္ေရးအတြက္ အခ်ိန္ယူရမည္ျဖစ္ၿပီး သင့္ေတာ္ ေသာအခ်ိန္တခုသို႔ေရာက္ပါက ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပံုအေျခခံဥပေဒအရ လႊတ္ေတာ္ထဲသုိ႕ေရာက္ေန ေသာ တပ္မေတာ္သား ကိုယ္စားလွယ္ ၂၅ ရာခုိင္ႏႈန္း အေရအတြက္ကုိ ေလွ်ာ့ခ်ႏုိင္ေခ်ရွိသည္ဟု ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီး ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးလွမင္းက အာရွလုံျခံဳေရးဆုိင္ရာ ရွန္ဂရီလာ ေဆြးေႏြးပြဲတြင္ ေျပာၾကားခဲ့ သည္။ (news-eleven.com/04 June 2012, 02:15)

ဤကတိက၀တ္သည္္ သင့္ေတာ္ေသာအခ်ိန္တခုသို႔ေရာက္မွ ၂၅ ရာခုိင္ႏႈန္းကို ေလွ်ာ့ခ်ႏုိ္င္ေခ်ရွိ သည္ဟု ဖြင့္ဟျပသည့္အဆင့္မွ်သာ ျဖစ္ပါ သည္။ စစ္တပ္က ၂၅ ရာခုိင္ႏႈန္းကို လုံး၀ပယ္ဖ်က္လို သည့္ သေဘာ ထားမရွိသည္ကေတာ့ ေသခ်ာသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေလွ်ာ့ခ်ႏိုင္ေခ် ရွိ သည္ဟု အစပ်ိဳးေျပာဆိုရံုမွ် ေျပာဆို ေနသည့္ အဆင့္ဟုသာမွတ္ယူရဦးမည္ျဖစ္သည္။ အတည္ျပဳရန္မွာ မည္သည့္အခ်ိန္ မည္သည့္ ကာလ အထိဟူ၍ အခ်ိန္အကန္႔အသတ္ျဖင့္ေဖာ္ျပရန္ ပြင့္လင္းျမင္သာ မႈရွိရန္ လိုအပ္လာပါသည္။ ဤသို႔ မေရ မရာ ေျပာဆိုခ်က္မွ်ဆိုလွ်င္ ဒီမိုကေရ စီမူႏွင့္ ကိုက္ညီပါ မည္ေလာ။လုံး၀မကိုက္ညီေသးပါ။ ၂၅ ရာခုုိင္ႏႈန္း အားလုံးကို ပယ္ဖ်က္ပါမွ ဒီမိုကေရစီမူႏွင့္ အံ၀င္ဂြင္က်ျဖစ္ပါမည္။ မည္ သည့္ပုဂၢိဳလ္ တဦးတေယာက္ႏွင့္မွ် ဆုိင္ေသာကိစၥ မဟုတ္ပါ။ တိက်ျပတ္သားသည့္ ဒီမိုကေရစီမူူအေပၚ ျပတ္ျပတ္သားသား ရပ္တည္ရပါမည္။

- အခန္း (၄) ပုဒ္မ (၇၄)၊ (၁၀၉)၊ (၁၄၁)၊(၁၆၁) တို႔အရ တပ္မေတာ္သား ၂၅ ရာခုိင္ႏႈန္း ပါ၀င္ေနျခင္း။

- ပုဒ္မ ၆၀ (ခ) (၃)အရသမၼတေရြးခ်ယ္ရာတြင္တပ္မေတာ္သားအစုအဖြဲ႕အေနျဖင့္ ပါ၀င္ေနျခင္း။

- ပုဒ္မ ၁၆၁ (ဃ) အရ တိုင္းႏွင့္ျပည္နယ္လႊတ္ေတာ္မ်ားတြင္ တပ္မေတာ္သားမ်ားမွာ လႊတ္ေတာ္ ကိုယ္စားလွယ္ဦးေရ၏ သုံးပုံတစ္ပုံ ပါ၀င္ ေနျခင္း။

- ပုဒ္မ ၁၂၁ (ည) အရ တပ္မေတာ္သားမ်ားအား ႏိုင္ငံေရးတြင္ ပါ၀င္ခြင့္အထူးအခြင့္အေရးမ်ား ေပးထားျခင္း။

စသည့္ ပုဒ္မမ်ားအားလုံးကို ဖ်က္သိမ္းပစ္ရပါမည္။ ဤသုိ႔ပယ္ဖ်က္ပစ္ႏုိင္ရန္ဆိုလွ်င္ ၂၀၀၈ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပုံ အေျခခံဥပေဒ ျပင္ဆင္ျခင္း အ ခန္းပါ ပုဒ္မ ၄၃၆ တစုံလုံးကို ျပင္ဆင္ၿပီးျဖစ္ရန္လိုပါသည္။ ကာကြယ္ေရး  ၀န္ႀကီး ဒုတိယဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးလွမင္း၏ဖြင့္ဟခ်က္အရ မည္သို႔ဆက္ လက္ေဆာင္ရြက္သင့္ သည္၊ ျပင္ဆင္ ျဖည့္စြက္သင့္သည္ကို လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတာ္ႀကီးမ်ားကုိယ္တုိင္က ဒီမို ကေရစီလႊတ္ေတာ္ တြင္းတုိက္ပြဲကုိ ျပတ္ျပတ္သားသား ဆင္ႏႊဲႏုိင္ရပါမည္။

ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံတိုင္းတြင္ အရပ္သားအစုိးရျဖစ္လွ်င္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္သည္ ကာကြယ္ေရး၀န္ႀကီး ၏ ၀န္ႀကီးဌာန၏ေအာက္တြင္သာ ရွိပါသည္။ ျပည္ေထာင္စုအစုိးရ၏အဖြဲ႕၀င္သည္ ကာကြယ္ေရး ၀န္ႀကီး သာျဖစ္ပါသည္ ။ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ မဟုတ္ပါ။

သို႕ပါ၍ စစ္အစုိးရ ျဖစ္ေနေၾကာင္း ေၾကညာထားသည့္ ပုဒ္မမ်ားကို တခုမက်န္ ပယ္ဖ်က္ပစ္သင့္ပါ သည္။

ဥပမာ – ပုဒ္မ ၃၄၂ တြင္ “ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတသည္ အမ်ိဳးသားကာကြယ္ေရးႏွင့္ လုံျခံဳေရးေကာင္စီ၏ အဆုိျပဳေထာက္ခံခ်က္ျဖင့္ တပ္မေတာ္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ကို ခန္႔အပ္တာ၀န္ေပးရမည္” ဟု ေဖာ္ျပထား ေသာ္လည္း တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က သမၼတကို ခန္႔အပ္ ထားေၾကာင္းကုိ ပုဒ္မ ၆၀ (က) တြင္ “ႏိုင္ငံေတာ္သမၼတကို သမၼတေရြးခ်ယ္တင္ေျမႇာက္ေရးအဖြဲ႕ျဖင့္ ေရြးခ်ယ္တင္ ေျမႇာက္ရမည္” ဟု လည္းေကာင္း၊ ပုဒ္မ ၆၀ (ခ) (၃) တြင္ “ေဖာ္ျပပါလႊတ္ေတာ္ႏွစ္ရပ္အတြက္ တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရး ဦးစီးခ်ဳပ္က အမည္စာရင္းတင္ သြင္း သည့္ တပ္မေတာ္သား လႊတ္ေတာ္ ကုိယ္စားလွယ္မ်ား အစုအဖြဲ႕” ဟုလည္းေကာင္း ေဖာ္ျပထားသည္ကုိၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ သမၼတ ကိုယ္၌ က ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္က ခန္႔အပ္ထားေၾကာင္းကုိ ေတြ႕ရွိရပါသည္။ ဤပုဒ္မႏွစ္ခု၏ ေဖာ္ျပခ်က္မ်ားသည္ ပုဒ္မတခုကို ေနာက္ပုဒ္မ တခု ကေခ်ဖ်က္ထားျခင္းျဖစ္ေနပါသျဖင့္ အဓိပၸါယ္မွာ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္လက္ထဲတြင္ သမၼတ အာဏာရွိေနသည္ဟု မီးေမာင္းထိုးျပလုိက္ သလို ထင္ရွားေနပါသည္။

ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္သည္ ပုဒ္မ ၁၆ တြင္ “ႏုိင္ငံေတာ္အႀကီးအကဲႏွင့္ ႏုိင္ငံေတာ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးအႀကီး အကဲသည္ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတ ျဖစ္ သည္” ဟုေဖာ္ျပထားသည့္အတြက္ အာဏာကို လက္ေတြ႕ ေဖာ္ျပခ်က္ တြင္ပင္ ရယူထားသည္ကုိေတြ႕ရေပသည္။ အဘယ္မွာ အရပ္သား အစုိးရ။ ျပည္သူလူထု က ေရြးေကာက္ တင္ေျမႇာက္သည့္အစုိးရတရပ္ကို ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပုံဥပေဒအရ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ေဆာင္ ႏုိင္ပါ မည္နည္း။ စစ္အစိုးရဘဲ ျဖစ္ၿမဲျဖစ္ေနသည္ကို အဆိုပါပုဒ္မမ်ားက သက္ေသျပေန သလို ျဖစ္ေနပါသည္။ ဤ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒအရသာဆုိလွ်င္ ျပည္သူ႔အစိုးရတရပ္ အစိုးရ ေကာင္းတရပ္ကို မည္သည့္ နည္းႏွင့္မွ် ေဖာ္ေဆာင္ႏုိင္မည္မဟုတ္ေၾကာင္းကုိ ေတြ႕ရွိေနရပါသည္။

ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတသည္ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ေလာက္မွ် အာဏာမရွိေၾကာင္းကို လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေပးပုိင္ခြင့္ကိုၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ လည္း ေတြ႕ျမင္ႏုိင္ပါသည္။ ပုဒ္မ ၂၀၄ တြင္ ”ႏုိင္ငံေတာ္ သမၼတသည္-

(က) ျပစ္ဒဏ္လြတ္ၿငိမ္းခြင့္ ေပးပိုင္ခြင့္ရွိသည္။

(ခ) “အမ်ိဳးသားကာကြယ္ေရးႏွင့္ လုံျခံဳေရးေကာင္စီ၏ေထာက္ခံခ်က္ႏွင့္အညီ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ ေပးပုိင္ခြင့္ရွိသည္” ဟုေဖာ္ျပထားသည္ ကုိသာ ၾကည့္ပါ။ ၁၉၄၇ ခုႏွစ္ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒ ပုဒ္မ ၆၀ တြင္ “ျပစ္ဒဏ္ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ေပးႏုိင္ေသာအခြင့္အေရးသည္ ႏုိင္ငံေတာ္သမၼတ၌ တည္ရွိ ရမည္” ဟု ေဖာ္ျပထားသည္ႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္လွ်င္ တျခားစီျဖစ္ေနသည္ကို ေတြ႕ျမင္ရပါသည္။

၁၉၈၀ ခုႏွစ္ကထုတ္ျပန္ခဲ့ေသာ ၂/၈၀ ကဲ့သို႕ အေထြေထြလြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ကုိ သမၼတ ဦးေန၀င္း (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ေန၀င္း) ကုိယ္တုိင္ ထုတ္ျပန္ခဲ့သည္ကုိလည္း သင္ခန္းစာယူသင့္ပါသည္။ သမၼတ ဦးသိန္းစိန္ (ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး သိန္းစိန္) အေနျဖင့္ အမ်ိဳးသားကာကြယ္ေရးႏွင့္လုျခံဳေရးေကာင္စီ၏ ေထာက္ခံခ်က္မရ၍ အေထြေထြလြတ္ၿငိမ္းသာခြင့္ ထုတ္ျပန္ႏိုင္ျခင္းမရွိသည္ကို လက္ေတြ႕ ေတြ႕ျမင္ ေနရပါသည္။

ပုဒ္မ ၃၃၇ တြင္ “တပ္မေတာ္သည္ ႏိုင္ငံေတာ္ကာကြယ္ေရးအတြက္ အဓိကအက်ဆုံးေသာ လက္နက္ကိုင္ တပ္ဖြဲ႕ ျဖစ္သည္” ႏွင့္ ပုဒ္မ ၃၃၉ တြင္ “ႏုိင္ငံေတာ္အား ျပည္တြင္းျပည္ပ အႏၱရာယ္ မ်ားမွ ကာကြယ္ေရး အတြက္ တပ္မေတာ္က ဦးေဆာင္ရမည္” ဟု ေဖာ္ျပခ်က္ႏွစ္ခု၏ အဓိ ပၸါယ္မွာ တဆက္တည္းျဖစ္ေန ပါသျဖင့္ ပုဒ္မတခုတည္းျဖင့္ေဖာ္ျပလွ်င္ ျပည့္စုံႏုိင္ပါသည္။

ထုိ႕ျပင္ ပုဒ္မ ၃၄၁ တြင္ “ႏုိင္ငံေတာ္တြင္ ႏုိင္ငံေတာ္ႏွင့္ႏုိင္ငံသားမ်ားအတြက္ ေဘးအႏၱရာယ္ မ်ား က်ေရာက္လာလွ်င္ တပ္မေတာ္က ကူညီ ေဆာင္ရြက္ရမည္” ဟု အထူးေဖာ္ျပစရာမလိုအပ္ပါ။ မလုိအပ္သည့္ အလုိလိုနားလည္ရမည့္ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႕ျဖစ္သည္ဟုလည္း ေကာင္း၊ ကာကြယ္ေရး အတြက္ တပ္မေတာ္က ဦးေဆာင္ရမည္ဟုလည္းေကာင္း ေဖာ္ျပခ်က္မ်ိဳးမွာ အပိုျဖစ္ေနပါသျဖင့္ ရွိၿပီးသား အဓိပၸါယ္ ကိုေဖာင္းပြကာ ေလးနက္မႈယုတ္ေလ်ာ့သြားေစပါသည္။

ဥပမာ – ပုဒ္မ ၂၀ တြင္ေဖာ္ျပထားေသာ တပ္မေတာ္ဆုိင္ရာေဖာ္ျပခ်က္မ်ိဳးကုိ တပ္မေတာ္အခန္းမ်ိဳး တြင္ သာ ေဖာ္ျပသင့္ပါသည္။ အပို အ လြတ္သေဘာျဖစ္ေနသည့္ပုဒ္မမ်ားကုိ ေလ်ာ့ပစ္ရန္လုိ အပ္ပါသည္။ အသစ္ျပဳျပင္ ျပ႒ာန္းရန္ လုိအပ္ပါသည္။

ပုဒ္မ ၃၄၃ တြင္” စစ္ဘက္တရားစီရင္ရာတြင္ …
(က) တပ္မေတာ္သားမ်ားအတြက္ အဖြဲ႕ျဖင့္ျဖစ္ေစ၊ တစ္ဦးတည္းျဖစ္ေစ ဥပေဒႏွင့္အညီ စီရင္ႏုိင္သည္။

(ခ) “တပ္မေတာ္ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္၏ အဆုံးအျဖတ္သည္ အၿပီးအျပတ္ျဖစ္သည္” ဟု ေဖာ္ျပထားပါ သျဖင့္ တပ္မေတာ္သားမ်ားအေန ျဖင့္ သာမာန္ျပည္သူမ်ား ရရွိခံစားႏိုင္သည့္ အရပ္ဖက္တရားစီရင္ေရး၏ စီရင္ဆုံးျဖတ္မႈကို ခံယူရရွိႏုိင္သည့္ အခြြင့္အေရးႏွင့္ ျပည္ေထာင္စု တရားလႊတ္ေတာ္ခ်ဳပ္တည္းဟူေသာ ႏုိင္ငံ၏အျမင့္ဆုံး တရား႐ုံးသုိ႕ အယူခံတက္ေရာက္ပိုင္ခြင့္ မရရွိႏိုင္ေတာ့ေပ။ တပ္တြင္း ဒီမုိကေရစီဆို သည္မွာ မူး၍ပင္ရွဴစရာမရွိ။ ဒီမိုကေရစီဆိတ္သုဥ္း ကင္းမဲ့လွေပသည္။ စည္းကမ္းျပည့္၀သည့္ ဒီမိုကေရစီ ဆုိသည္ကို အနက္ဖြင့္ရန္ ခက္ခဲ လြန္းလွပါ သည္။ တပ္မေတာ္သားမ်ားသည္ ျပည္သူူလူထု၏ သားသမီး မ်ားျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ မိဘႏွင့္ တူေသာျပည္သူမ်ား ဒီမိုကေရစီ အျပည့္ရဖို႔လိုအပ္သကဲ့သို႔ ထိုရရွိေသာ အခြင့္အေရးမ်ားကို ျပည္သူ၏ သားသမီးမ်ားျဖစ္သည့္ တပ္မေတာ္သားမ်ားအေနျဖင့္ ရရွိခံစားထိုက္ ေပသည္။

တပ္မေတာ္သည္ ျပည္သူ႔အတြက္ဟု ဖခင္ဗုိလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းေျပာၾကားခဲ့သည့္မူႏွင့္ ေျဖာင့္ေျဖာင့္ ႀကီး ဆန္႔က်င္ကာ ျပည္သူသည္ တပ္ မေတာ္အတြက္ျဖစ္ေနရသည့္ ၂၀၀၈ ဖြဲ႕စည္းပုံအေျခခံဥပေဒရွိ အျခား အခန္းမ်ားတြင္ပါရွိေသာ ကာကြယ္ေရးဦးစီးခ်ဳပ္ ေ၀ါဟာရပါ ပုဒ္မအား လုံးကို တပုဒ္မက်န္ ဖ်က္သိမ္း ပစ္ရပါလိမ့္မည္။

သို႔မွသာ တပ္မေတာ္သည္ ျပည္သူ႔တပ္မေတာ္ ျဖစ္လာေပလိမ့္မည္။ ယခု လက္ရွိတပ္မေတာ္ကုိ ျပည္သူ ကို ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္သည့္ ျပည္သူ႔တပ္မေတာ္အျဖစ္ အသစ္ျပန္လည္ဖြဲ႕စည္း တည္ေထာင္ရန္ လိုအပ္ပါသည္။ ထိုသို႔ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ရန္အတြက္ ဤတပ္မေတာ္ အခန္း ပါပုဒ္မမ်ားကို ျပဳျပင္ျပ႒ာန္းရန္ အထူးလုိအပ္လွ်က္ရွိပါသည္။

Moemaka Blog မွကူးယူေဖၚျပပါသည္။

မဟာဗမာ ေသာက္က်င့္ဆိုုးကိုု ျပင္ၾကပါ။

မဟာဗမာ ေသာက္က်င့္ဆိုုးကိုု ျပင္ၾကပါ။

မဟာ ဗမာ စိတ္ဓါတ္က ဘာလဲ လိုု ့ လူငယ္ေတြက က်ေနာ္ကိုုလာေမးၾကေလ့ရိွတယ္။ အလြယ္ကူ ဆံုုးေျပာရမယ္ဆိုုရင္ေတာ့ အယူသာရိွျပီး အေပးမရိွတဲ့စိတ္ဓါတ္။ ပါးစပ္က တိုုင္းရင္းသား ေတြကိုု ဒိုု ့ က ညီအကိုု ေတြ၊ ဘာသာတူတယ္။ ယဥ္ေက်းမႈတူတယ္ဆိုုျပီး ပတ္ခ်ြဲ ႏွပ္ခ်ြဲ ေျပာေနၾက တယ္။ အခုုရခိုုင္ ဖက္က နာသလိုုလိုုနဲ ့ ၀င္ျပီး ေလသံေကာင္းျပစ္ၾကတယ္။ တကယ္ လက္ေတြ ့က ရခိုုင္ လူမ်ိုုးေတြ ေရာ တိုုင္းရင္းသားေတြ လူမႈ ျပသာနာေပါင္းစံုုကိုုရင္ဆိုုင္ေနၾကရတာ တိုုင္းရင္းသား ျပည္နယ္ေတြမွာ ကိုုယ္ပိုုင္ျပဌာန္းခြင့္မရိွတဲ့ျပသနာျဖစ္ပါတယ္။ တိုုင္းရင္းသားေတြကိုုကိုုယ္ပိုုင္ ျပဌာန္းခြင့္ ေပးဖိုု ့ၾကေတာ့ ဘယ္ဗမာ မွ ပါးစပ္ေတြ မဟ ၾကဘူး။

ရူးျခင္ေယာင္ေဆာင္ေနၾကတယ္။ တိုုင္းရင္းသားအေပါင္းတိုု ့ မဟာဗမာ ေဆာက္က်င့္ သီလေၾကာင္ ေတြ ကိုု သတိထားၾကပါ။

တိုုင္းရင္းသားေတြ ဟာ ကိုုယ္ျပည္နယ္ကိုုယ္ခ်ဳပ္ခြင့္ရိွရမယ္။ ျပည္ေတာင္စုုနဲ ့အတူလက္တြဲ ေနမယ္ ဆိုုတဲ ့ ကတိက၀ိတ္ကိုု က်ေနာ္တိုု ့ မနပုုေလာစာခ်ဳပ္အျဖစ္နဲ့ခ်ဳပ္ဆိုုဖိုု ့ စတင္ ၾကိဳးပန္းခဲ့တဲ့ ဗမာ ေခါင္းေဆာင္ဟာ မိုုးသီးဇြန္ သာျဖစ္တယ္ဆိုုတာ မေမ့ ဖိုု ့ေျပာခ်င္ပါတယ္။

က်ေနာ္ နဲ့ေအဘီအက္စ္ဒီအက္ရဲ ေဘာ္ေတြဟာ ပါးစပ္နဲ့တိုုင္းရင္းသားေတြကိုု ခ်စ္ျပခဲ့သူေတြမဟုုတ္။ အသည္းႏွလံုုးနဲ ့ ဘ၀နဲ ့ရင္းျပီး တိုုင္းရင္းသားေတြဖက္က ရပ္တည္ခဲ့ၾကတာျဖစ္ပါတယ္။ က်ေနာ္တိုု ့ ဟာ တိုုင္းရင္းသားေတြရဲ ့ ေၾကကြဲဘြယ္ရာဘ၀ေတြကိုုျမင္ခဲ့ရတဲ့အဓိက သက္ေသေတြျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာ နိင္ငံမွာ အရင္းခံျပသနာက ဒီမိုုကေရစီဆိတ္သုုဥ္းတဲ့ျပသနာ ျဖစ္ျပီတိုုင္းရင္းသား မ်ား ကိုုယ္ပိုုင္ျပဌာန္းခြင့္မရိွသမ်ွ ၊ အမ်ိဳးသမီးနဲ ့ကေလးသူငယ္ေတြကိုုကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္မႈဥပေဒေတြ မရိွ သမ်ွ ျမန္မာျပည္ဟာ ဒီမိုုကေရစီ ရိွမွာမဟုုတ္ပါဘူး။

တိုုင္းရင္းသားေတြရဲ ့ျပသနာ က ဘာလဲ ?

တိုုင္းရင္းသားေတြရဲ ့ျပသနာက ကိုုယ္ရဲ ့ ျပည္နယ္ကိုု ကိုုယ္ျပန္ေတာင္းဖိုု ့ ေမ ့ေနတဲ ့ ျပသနာျဖစ္ တယ္။ ကိုုယ္အိမ္ကိုု ကိုုယ္ျပန္မေတာင္းဖိုု ့ အားနာေနတဲ့ျပသနာျဖစ္ပါတယ္။

ရခုုိင္ျပည္နယ္မွာျဖစ္ေပၚေနတဲ့ လူမ်ိဳးေရးျပသာနာနဲ ့ပတ္သက္ျပီး ေအအဲလ္ပီနဲ ့ျပည္တြင္းက နိင္ငံေရးအင္အားစုုေတြရဲ ့ေဆြးေႏြးခ်က္ကိုု ၾကည့္ျပီး က်ေနာ္ေတာ္ေတာ္ စိတ္ပ်က္မိတယ္။ ေမ်ာ္လင့္ ကင္းမိတယ္။ (Wishi Washi) ေတြပဲမ်ားေနတယ္။ ေတာမယ္ေတာင္ဘြဲ ့ ေတြကိုု ေျပာေနၾကတယ္။

တိုုင္းရင္းသားေခါင္းေဆာင္ေတြက သူတိုု ့ကိုု နိပ္စက္ေနတဲ့ မဟာဗမာ ေတြကိုု ျပန္ျပီး အသနားခံ ေနၾကရသလိုုျဖစ္ေနတယ္။ တကယ္တန္းေျပာရမွာ က ရခိုုင္ျပည္နယ္ကိုု ရခိုုင္ေတြမအုုပ္ခ်ဳပ္ရလိုု ့ ဒီလိုု ျဖစ္တာလိုု ့ေျပာရမွာျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္တိုုင္းရင္းသားေတြကခင္ဗ်ားတိုု ့ရဲ ့ ဗမာသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ ေတြ့ရင္ ေမးရမဲ့ ငါတိုု ့ ကိုုယ္ပိုုင္ ျပဌာန္းခြင့္ရဖိုု ့ ေတာင္းဆိုုမယ္။ မင္း တိုု ့ေထာက္ခံေပးပါလိုု ့ စည္းရံုုးပါ။ အဲ့ဒီၾကရင္ ခင္ဗ်ားတိုု ့ေတြ ့ လိမ့္မယ္။

သူတိုု ့ဟာ ခင္ဗ်ားတိုု ့ ကိုု သူတိုု ့ တကယ္ခ်စ္တယ္မခ်စ္ဘူးဆိုုတာေတြ ့လိမ့္မယ္။

အဲ့ဒီအခ်ိ္န္မွာ ေသနပ္တလက္ ၊ ကေလာင္တလက္နဲ ့ခင္ဗ်ားတိုု ့ဖက္က ရိွေနသူဟာဘယ္သူလဲ ဆိုုတာ ေတြ ့လိမ့္မယ္။ အခ်ိန္က စကားေျပာလိ့မ္မယ္။

ရိုုဟင္ရ်ာ ျပသနာ ေလာက္နဲ ့သူတိုု ့လြမ္းျပေနတာကိုု ခ်င့္ယံုုပါ။ ရိုုဟင္ရ်ာျပသနာ ဟာေျဖရွင္းလိုု ့ရတဲ့ ျပသနာျဖစ္တယ္လုုိ့က်ေနာ္ယံုုၾကည္တယ္။

မိုုးသီးဇြန္

Wednesday, 13 June 2012

http://komoethee.blogspot.com/ (We Fight We Win) မွကူးယူေဖၚျပပါသည္။